Tarczyca - ważny temat

Niedoczynność tarczycy

Niedoczynność tarczycy jest rezultatem niedoboru hormonów tarczycy w naszym organizmie. Dotyka ona około 6% osób w wieku do 60 lat oraz jest diagnozowana 5 razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Rozróżnia się niedoczynności tarczycy wrodzoną i subkliniczną.

Wrodzona niedoczynność tarczycy może być skutkiem, np. braku tarczycy, ale także jej nieprawidłowego wykształcenia. Z kolei subkliniczna niedoczynność tarczycy może być efektem dyshormonogenez, czyli zaburzeń biosyntezy hormonów tarczycy.

Do podstawowych przyczyn niedoczynności tarczycy zalicza się:

  • chorobę Hashimoto,
  • operacyjne usunięcie tarczycy,
  • zapalenie tarczycy,
  • polekową niedoczynność tarczycy,
  • niedobór jodu w organizmie,
  • napromienianie okolic szyi spowodowane, np. nowotworem.

Niedoczynność tarczycy objawia się:

  • zwiększeniem masy ciała,
  • uczuciem zmęczenia, osłabienia, nadmierną sennością, trudnościami w koncentracji, zaburzeniami pamięci czy stanami depresyjnymi,
  • łatwym marznięciem,
  • suchą, zimną i bladą skórą,
  • nadmiernie rogowaciejącą skórą,
  • obrzękami podskórnymi,
  • łamliwymi i wypadającymi włosami,
  • przerzedzonymi brwiami,
  • zmianami w głosie,
  • bradykardią zatokową,
  • ściszonymi tonami serca oraz jego powiększoną sylwetką,
  • u kobiet nieregularnym miesiączkowaniem.

Żeby zdiagnozować niedoczynność tarczycy, należy zrobić badania hormonalne. W pierwszej kolejności sprawdza się TSH, a gdy wynik jest powyżej normy sprawdza się fT4.

Przy pierwotnej niedoczynności tarczycy podwyższonemu TSH towarzyszy obniżony poziom fT4. W niedoczynności wtórnej hormony TSH, fT3 oraz fT4 są obniżone. Leczenie niedoczynności tarczycy polega na zażywaniu tyroksyny.